kiawbox ซะเงาะซะแงะ

เสียงโหวกเหวกพูดคุยในโรงอาหารดังขึ้นเมื่อถึงเวลาพักกลางวัน พวกเรานักเรียนห้อง4/1(มันก็มีห้องเดียวแหละครับ)ต่างกำลังเลือกซื้ออาหารกลางวันกัน สาวๆเริ่มจับจองหาโต๊ะนั่ง ส่วนพวกผู้ชายกำลังยืนออเบียดกันอยู่หน้าตู้ขายกับข้าว ผมเห็นยัยทอมผมยาว(อินทรี)เบียดแทรกพวกผู้ชายซื้อข้าวได้เป็นคนแรกสำเร็จ ส่วนฟองคลื่นผมเห็นเธอทำท่าลังเลว่าจะทานอะไรดีอยู่หน้าร้านขายก๋วยเตี๋ยว และต้นน้ำกำลังเล่นมุกกับป้าขายน้ำผลไม้อยู่ ผมเห็นป้าแกอึ้งไปชั่วขณะกับมุกแป้กของมันป้าแกรีบตักน้ำลำไยให้มันอย่างเร็วเหมือนจะบอกเป็นนัยๆว่า "เอ็งรีบไปไกลๆได้แล้ว"

ส่วนผมมื้อนี้เลือกทานแซนด์วิชไส้ทูน่า 2 ชิ้นกับนม 1 กล่อง เมื่อซื้อเสร็จผมเดินออกมาจากโรงอาหารเพื่อหาที่ทาน ผมเลือกไปทานที่สแตนด์เชียร์ในโรงยิมที่เป็นที่ตั้งสนามบาสในร่มด้วยกะว่าทานเวร็จจะชู๊ตบาสเล่น

ตอนนี้ในโรงยิมมีผมอยู่คนเดียวแต่ไม่แน่อีกซักพักธีร์(ไอ้แว่นหน้าเนิร์ดๆ)มันอาจจะโผล่มาเล่นบาสที่นี่ก็ได้ ผมเห็นมันเล่นบาสบ่อยๆอาจจะได้แจมเล่นกับมัน ไม่น่าเชื่อนะครับว่ามันชอบเล่นกีฬาก็หน้าตามันเนิร์ดซะขนาดนั้น จะเรียกว่าภาพลักษณ์ขัดแย้งก็ได้...

ผมนั่งทานแซนด์วิชไปคิดเรื่องเกี่ยวกับโรงเรียนนี้ไป มันช่างเป็นโรงเรียนที่สงบสุขจริงๆ นร.ร.อยู่กันอย่างแสนสุข เพื่อนในห้องก็ดูเป็นคนดีถึงจะมีพวกเพี้ยนๆอยู่เยอะก็เถอะ แต่ร.ร.ที่สงบสุขกับเพื่อนแบบนี้มันเหมาะกับผมจริงรึเปล่านะ ที่ๆผมควรอยู่คือที่แบบนี้จริงรึเปล่า......เมื่อเทียบกับโรงเรียนเก่าแล้วจากดาวเด่นหนุ่มสุดป๊อบมีรุ่นพี่รุ่นน้องหญิงมาปลื้มมากมาย การเรียนอย่างภาษาไทยก็เป็นที่เชิดหน้าชูตาของโรงเรียน(ผมโดนเรียกไปแข่งบ่อย)

แต่มาอยู่ที่ร.ร.นี้ผมกลายเป็นคนธรรมดา(ดาวดับแสงชัดๆ) ถ้าพวกเพี้ยนๆในห้องมันมองผม ผมอาจจะเป็น"ไอ้จืด"ในสายตาพวกมันเลยก็ได้(ชีวิตผมคงมีสีสันไม่เท่าพวกมัน) ก่อนจะมาสอบเข้าที่นี่ผมมีตัวเลือร.ร.อื่นที่อยู่ในเขตบางขุนเทียนนี้ด้วยเหมือนกัน อย่างร.ร.บ.ว.(บัววิทยา)แต่ผมก็ตัดสินใจมาเข้าที่นี่เพราะอยู่ใกล้บ้านกว่า สะดวกสบาย ความทันสมัยของอุปกรณ์การเรียนรวมถึงพื้นที่โรงเรียนก็มากกว่า และยังคำโฆษณาของโรงเรียนนี้ที่บอกว่า เป็นการเรียนการสอนแนวใหม่ในประเทศไทยซึ่งมันน่าสนใจสำหรับผม ผมคงโดนคำโฆษณาของโรงเรียนนี้ล่อลวงมาแน่ๆ...

ระหว่างที่ผมกำลังคิดเพลินๆ จู่ๆก็มีเสียงเรียกของชายคนหนึ่งดังขึ้นมาจากประตูโรงยิม "เฮ้ย!แมนทำอะไรอยู่" มันเป็นเสียงที่ผมคุ้นเคยและไม่อยากได้ยินในเวลาเดียวกันเป็นเพราะมันแท้ๆทำให้ผมฝันแปลกๆเมื่อคืน มันคือเจ้าของประโยค"ไปดอยกันมั้ย" หึ พูดแค่นี้คงเดากันถูก มันคือ "ไทย" มันจะมายุ่งอะไรกับผมตอนนี้เนี่ย

"เราเอารูปที่ถ่ายกับเพื่อนในห้องตอนไปค่ายดอยมาให้นายดู เผื่อคราวหน้านายอยากไปทริปกับเราบ้าง"มันขึ้นมานั่งข้างผมบนสแตนด์พร้อมกับกางอัลบั้มรูปที่มันถือมาด้วยกางให้ผมดู

ผมเริ่มนึกถึงความหลอนจากการโดนมันตื๊อชวนไปดอยครั้งแล้วครั้งเล่า นี่มันเริ่มจะมาตื๊อผมอีกแล้วเหรอเนี่ย!!!

"ไทยแกรู้อะไรอย่างนึงมั้ย ไอ้ดอยของแกตอนนี้มันซึมลึกถึงสมองจนลามไปถึงในฝันของเราแล้ว"

"หา...จริงดิ" มันหันมามองผมทำท่าประหลาดใจ แต่ทำไมหน้ามันต้องยิ้มเหมือนดีใจประหนึ่งว่ามันไซโคผมสำเร็จแล้วด้วยวะ ผมรู้สึกว่ามันกวนทีนก็คราวนี้แหละ

"นายฝันว่าไง" มันถามด้วยความสนใจ

 "เออๆ เล่าก็ได้" ผมตัดสินใจเล่าให้มันฟังเลย ถ้าไม่เล่าตอนนี้มันคงจะตื๊อให้ผมเล่าอยู่ดี(อะไรที่เกี่ยวกับดอยมันสนใจจั๊ง~) ผมเริ่มต้นเล่าความฝันแปลกประหลาดเมื่อคืน

ในฝันของผม ผมเป็นไอ้หนุ่มชาวเขาเผ่าใดเผ่าหนึ่ง ผมกำลังปั่นจักรยานเก่าๆตามทางขรุขระแคบๆบนดอยโดยมี"บูม"นั่งซ้อนท้ายอยู่ บูมก็เป็นสาวชาวเขาเผ่าเดียวกับผม โดยเธอกำลังร้อเพลง "ไว้ใจ๋ได้กา" ของลานนา คัมมินส์ให้ผมฟังอยู่????????? ในฝันผมกับบูมเป็นแฟนกันและตัวผมกำลังหลงไหล"แพท"สาวที่มากับกรุ๊ปทัวร์ลูกครึ่งต่างชาติที่มี คีริล ไอริน ไอริส วายุ วาโย พราว อยู่ในหมู่คณะ แพทแต่งตัวเหมือนในเนื้อเพลงที่ว่า ปากแดงๆ นุ่งสั้นๆ ใส่เอวลอย ครบเซ็ต ผมเอาดอกฝิ่นไปให้แพทเพื่อแสดงความโรแมนติก????????? แพทดูเหมือนจะดีใจที่ได้ดอกฝิ่น??????เธอถึงกับร้องwowออกมา บูมมาเห็นภาพบาดตาบาดใจนี้เธอถึงกับร้องเพลง "ไว้ใจ๋ได้กา"อีกรอบแล้วงอนกลับบ้านไป เมื่อผมคิดได้ว่าควรรีบตามสกลับไปง้อบูม ผมวิ่งตามไปถึงบ้านเธอ จู่ๆก็มีฝูงสับปะรดที่มีแขนมีขามีหน้าตาแบบการ์ตูนอนิเมชันวิ่งเข้ามากรูรุมล้อมผมพร้อมกับส่งเสียงเจื้อยแจ้วเรียกผมว่า "พ่อ"???????? บูมเดินลงมาจากบันไดบ้าน เธอบ่นใส่ผมว่า"ทำไมไม่ดูแลลูกๆของเราบ้าง"???????.........เมื่อกี๊ในฝันผมยังเป็นแฟนกับบูมอยู่เลย ทำไมตอนนี้ผมมีลูกกับบูมเป็นสับปะรดแล้ววะ????? บูมยื่นผักกาดให้ผมหัวหนึ่งบอกให้เอาไปให้สัตว์เลี้ยงที่อยู่หลังบ้าน เอ่อ......สัตว์เลี้ยงของผมคือ "ภูมิ"ที่ใส่ชุดหมีสีน้ำตาล(ที่มันไม่ใช่ชุดเอี๊ยมน่ะครับ) ภูมิดีใจที่เห็นผม(หรือผักกาดที่ผมถือ?) ภูมิรีบวิ่งเข้ามากอดกผมแล้วร้อง"โฮกๆ" แสดงความดีใจ มันเอามือชี้ที่หัวพร้อมกับทำสายตาอ้อนวอน ในฝันดูเหมือนผมจะรู้ดีว่าอาการที่มันแสดงหมายถึงมันต้องการอะไร ผมตักน้ำถังเล็กๆจากตุ่มที่อยู่ข้างๆเทราดใส่หัวมัน มันดีใจใหญ่กระโดดหยองแหยงร้อง"โฮกๆ"ไม่หยุด ผมฝันถึงตรงนี้ก็ตกใจตื่น ปกติผมมันจำฝันที่ผมฝันไม่ค่อยได้ แต่ฝันคราวนี้มันแปลกประหลาดพอศดารพันลึกเหลือหลาย ทำให้ผมจำเหตุการณ์ในฝันได้แม่น

เมื่อผมเล่าความฝันให้ไทยฟังจนจบ ไทยเอาแต่ขำหัวเราะไม่หยุด ถ้าผมเป็นไทยผมก็คงหัวเราะไม่หยุดแบบนี้บ้างเหมือนกันแต่นี่ผมเป็นคนฝัน.....ผมเนี่ยนะไปหลงไหลยัยแพท!! เหอะ ตลกน่ะ ที่ผมฝันถึงยัยแพทแบบนี้อาจจะเป็นเพราะ"ปากแดงๆ"ที่เธอทาสีนี้มาโรงเรียนบ่อยๆใครเห็นก็ต้องจำได้แหละวะ ประกอบกับเมื่อคืนผมนั่งดูรายการ retro เพลงวันวานของMTVที่เปิดมิวสิคเพลง "ไว้ใจได้ก๋า"เป็นเพลงสุดท้ายก่อนผมหลับ บวกกับไอ้ค่ายดอยของไอ้ไทยนี่แหละครับ มันทำให้ผมฝันปนเปกันไปหมด

ไทยหยุดหัวเราะแล้วหันมาแซวผม "ในฝันนายได้เป็นแฟนกับบูมด้วย"

"ก็เล่นนั่งคู่กันวันละ8ช.ม. อาทิตย์ละ5วัน มันจะไม่ฝันถึงคนใกล้ตัวเลยคงแปลก แถมยังไอ้ลูกสับปะรดในฝันคงมาจากตอนทีได้รับสับปะรดมา 2 เข่งใหญ่จากบูมในวันเลือกที่นั่งล่ะมั้ง นั่งทานที่บ้านจนเอียน" ผมตอบๆมันไป

"ส่วนในฝันที่เป็นแฟนกันมันก็แค่ฝันมั่วๆ เรื่องบังเอิญว่ะ ไม่ได้ชอบว้อย แกนั่งใกล้ใครก็ระวังเก็บไปฝันบ้างเหอะ" ผมพูดอธิบายตัดบทให้มันเลิกแซวแล้วลงมาจากสแตนด์หยิบลูกบาสมาชู๊ตเล่น ใช่ มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วที่ผมจะชอบหญิงในห้อง ไม่มีวันชอบหรือชอบไม่ได้ ก็ผมมีกฏของผมอยู่ "กฏไม่จีบเพื่อนในห้องตัวเอง"(กลับไปอ่านการบ้าน1) ซึ่งหลักสำคัญของกฏที่ผมวางไว้อย่างเข้มงวดก็คือ "กฏไม่ได้มีไว้แหก"

---------------------------

ลานนา คัมมินส์

-----------------------------------------------------------------------------------------------

เป็นการบ้านที่หลากรสชอบกล เดี๋ยวนี้ชักเขียนมันส์มือสงสัยเริ่มเข้าใจตัวละครมากขึ้น+ข้อมูลชาวบ้านมากขึ้นด้วย เลยพิมพ์ยาวเหยียด

ต้องขอโทษด้วยคอนด้วยนะคะ แมนมันฝันลามปามไปรึเปล่าเนี่ยภูมิดูเสียๆชอบกล  แต่สารภาพว่าพิมพ์เอายังฮาเลย ตอนดอกฝิ่นของแพทด้วย5555

แล้วก็แอบเอารร.บ.ว.ของตัวเองมาแจม(กดร.ร.ลี้ลับตรงreccommend) ก็คงพูดถึงห่างๆแหละค่ะไม่ดึงมาเล่นอะไร เพราะแค่ล.บ.50กว่าชีวิตก็มีให้เล่นบานเบอะอยู่แล้ว

ตอนแรกว่าจะไล่ทำการบ้านเรียงตามลำดับ แต่การบ้าน9ยากที่สุดในบรรดาการบ้านจาก1-10เลยมั้ง(การบ้าน6 ลำบากสุดเพราะไม่พร้อม) การบ้าน9...ไม่รู้สึกเลยสักติ๊ดว่าแมนมันจะมีพัฒนาการอะไร ในที่สุดก็ข้ามมาการบ้าน10ก่อน อยากบอกเฉยๆไม่ซีเรียสจ้า

ส่วนกฎของแมน คงได้เอาไว้เล่นอะไรสนุกๆอีก หึๆๆๆ คิกๆๆๆๆ

แล้วเจอกันใหม่ต้นเดือนหน้าเลยค่ะ