การ์ตูนที่เขียนจบภาค2 -เรารักในหลวง-
posted on 21 May 2008 15:42 by kiawช่วงนี้มีข่าวเรื่องลบหลู่เบื้องสูงหรือข่าวกลุ่มบุคคลคิดล้มล้างระบบกษัตริย์บอกเลยค่ะ ว่าไม่สบายใจเลย
โดยเฉพาะการกระทำของนายโชติศักดิ์ที่ไม่ยืนเคารพตอนเพลงสรรเสริญพระบารมีในโรงหนัง หรือนายจักรภพ เพ็ญแข ที่ตอนนี้เป็นข่าวตลอดอาทิตย์อยู่เรื่องที่ไปพูดบรรยายภาษาอังกฤษที่สมาคมผู้สื่อข่าวต่างประเทศเมื่อปีที่แล้ว
ไอ้บทบรรยายภาษาอังกฤษเราก็ไม่ได้อ่านหรอกค่ะว่าเนื้อหาเป็นยังไงแต่ กับการไปพูดที่L.A.ของนายจักรภพที่พูดเป็นภาษาไทยต่างหากที่บ่งบอกว่าไอ้นี่มันหมิ่นจริงๆ เราได้ฟังการพูดของจักรภพจากสื่อหนึ่งที่เอาเทปครั้งนั้นมาออกโทรทัศน์ ถ้าสมองเราไม่พิการตอนที่ฟัง ยังไงเราก็ตีความได้ว่า "หมอนี่มันพูดหมิ่นจริง" เป็นคนที่มีแนวคิดน่ากลัวมาก
ตอนนี้เราก็เลยตั้งคำถามค่ะว่า เรารักในหลวงเพราะ?
เรารักในหลวงเพราะพ่อแม่บังคับให้เคารพพระองค์ท่านรึเปล่า?
เรารักในหลวงเพราะครูสอนมา เป็นสิ่งที่ตำราเรียนสอนมารึเปล่า?
เรารักในหลวงเพราะเรากลัวที่จะเป็นคนแปลกแยกในสังคมไทยรึเปล่า?
เรารักในหลวงเพราะัเป็นสิ่งปฏิบัติมาช้านานในสังคมไทยที่มีระบอบกษัตริย์มาตลอด?
เรารักในหลวงเพราะเหตุผลข้างบนกันรึเปล่าคะ?
สำหรับเราเรารักพระองค์ท่านเพราะพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ท่านที่ทำเพื่อประชาชนชาวไทยค่ะ
ไม่พียงแต่ชาวไทยเท่านั้นท่านยังมีน้ำพระราชหฤทัยต่อประเทศอื่นด้วย
เราไม่อยากสร้างภาพนะคะ ตอนเด็กที่เรายังไม่รู้จักแยกแยะ ไม่รู้จักวิเคารห์ไตร่ตรองด้วยเหตุผล เราก็นับถือพระองค์ท่านเพราะท่านเป็นสิ่งที่ครูสอน เป็นสิ่งที่อยู่มนหนังสือเรียนค่ะ แต่เมื่อเราโตขึ้น เรารู้จักใช้สมองของเราคิดหาเหตุผลว่าเรารักพระองค์ท่านเพราะอะไร เราก็ได้คำตอบแบบข้างล่างนีั่่แหละค่ะพระราชกรณียกิจของพระองค์ท่านมันไม่เพียงพอที่จะให้คนๆนึงรู้สึกอยากจงรักภักดี ถวายชีวิต เป็นแรงบันดาลใจของตัวเอง ไม่มีความรู้สึกภูิมิใจในการเกิดมาเป็นคนไทยภายใต้พระมหากรุณาธิคุณของพระองค์
ท่านบ้างเหรอคะ?
คนๆนึงจะสามาถทำเพื่อประชาชนได้ขนาดนี้ พระองค์ท่านจะอยู่แบบสบายๆก็ได้แต่พระองค์ไม่ทำ พระองค์ท่านทำยิ่งกว่าสิ่งที่เรียกว่า"หน้าที่"อีกนะคะ เคยมั้ยคะซักครั้งนึงในชีวิตก็ยังดีที่ร้องไห้เวลาดูพระราชกรณียกิจของพระองค์ท่านน่ะค่ะ
เราได้แต่เสียใจจริงๆค่ะที่มีคนอย่างคุณโชติศักดิ์ หรือจักรภพ หรือกลุ่มบุคคลที่คิดล้มล้างสถาบันมันยังอาศัยอยู่ในแผ่นดินไทยค่ะ
การ์ตูนเรื่องนี้เขียนในปี49เราเขียนเสร็จหลังวันพระราชพิธีฉลองการครองราชย์ครบ60ปี
ของพระองค์ท่านประมานเดือนนึงค่ะ
ตอนนั้นอยากเขียนเองค่ะ เขียนแล้วอินกับเหตุการณ์ในวันนั้นมากค่ะเขียนไปน้ำตาจะไหลไปในตอนนั้น อาจมีคนหาว่าเวอร์นะคะ แต่มันเป็นยังงั้นจริงๆ
ซึ้งจังเลย ..
#1 By แพนด้า500 on 2008-05-21 16:42